Աշխարհաքաղաքական ակտիվ զարգացումները, բնականաբար, իրենց ազդեցությունն ունեն նաև մեր տարածաշրջանի վրա, ուստի ապաշրջափակման և դրան առնչվող հարցերի շուրջ 168.am-ը զրուցել է «Հենակետ» վերլուծական կենտրոնի փորձագետ Շիրազ Խաչատրյանի հետ: Ի դեպ, հավելենք, որ Ալիևը մեկնում է Թուրքիա, տեղի է ունենալու Իգդիր-Նախիջևան գազամուղի բացման արարողությունը:
– Իշխանության կամ իշխող ուժի ներկայացուցիչներն ասում են՝ Ադրբեջանն ակնհայտորեն հակված չէ, որ Հայաստանի և Թուրքիայի միջև սահմանը բացվի: Ինչո՞ւ պետք է հակված չլինի, հայ-թուրքական սահմանի բացումն ինչո՞վ ձեռնտու չէ Ադրբեջանին:
– ՔՊ-ականները լսելու և մեկնաբանելու փոխարեն՝ գոնե թող այնպես անեն, որ Հայաստանը վերջնականապես չմեկուսացվի արտաքին աշխարհից։ Իհարկե, ակնհայտ է, որ Ադրբեջանը ձգտելու է Հայաստանին պահել տնտեսական և քաղաքական մեկուսացման մեջ: Թուրքիայի, ինչպես նաև՝ Ադրբեջանի հետ սահմանային հարցերի կարգավորումն ինչ-որ առումով կարող է նպաստել Հայաստանի տնտեսական վերականգնմանը, ինչը ձեռնտու չէ ադրբեջանական կողմին։
Ալիևին անհրաժեշտ է, որ հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտը մնա, քանի որ իրեն այս հակամարտությունը պետք է ներքին լսարանին զբաղեցնելու, իր իշխանությունը պահելու համար, անընդհատ խաղալով «հայկական ֆաշիզմի դեմ պայքարելու», նորանոր «հաղթանակներ» գրանցելու բազմաբնույթ սցենարներ։ Կարդացեք նաև Ադրբեջանի բանտերում գտնվող հայերի կյանքը սպառնալիքի տակ է. Տիգրան Աբրահամյան 11:08 06.03.2025 Վերջապես հայկական կողմը պետք է ատամ ցույց տա Ադրբեջանին. «Փաստ» 11:03 06.03.2025 Հայաստանը չի արել այս տարրական գործողություններից և ոչ մեկը Ադրբեջանում պահվող հայ պատանդների համար. Ռուբեն Վարդանյանի փաստաբան Ջարեդ Գենսեր 10:50 06.03.2025 Սակայն հայ-թուրքական սահմանի բացումն այս փուլում այնքան էլ ռեալ չէ նաև այլ առումով, այն է՝ Թուրքիան Հայաստանի հետ սահմանների բացման, հարաբերությունների կարգավորման դիմաց կոնկրետ նախապայմաններ ունի. դա հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորումն է՝ Սյունիքով անցնող անխոչընդոտ ճանապարհի բացման ու ադրբեջանական մնացած պայմանները կատարելու դիմաց։
Հայ-թուրքական սահմանի բացումը բազմաշերտ է և իր ազդեցությունն է ունենալու տարածաշրջանի մյուս դերակատարների վրա նույնպես։ Եթե Թուրքիան սահմանը բացի, դա կարող է ոչ միայն լարվածություն առաջացնել Անկարայի ու Բաքվի, այլև Անկարայի և Մոսկվայի հարաբերությունների միջև։
Իհարկե, Թուրքիան կարող է խաղալ տարածաշրջանի բոլոր դերակատարների նյարդերի հետ, տեսականորեն սահմանը բացելով, և, օրինակ, փաստացի անիմաստ դարձնելով ռուսական ներկայությունը Հայաստանի սահմաններին: Բայց այս փուլում նույնիսկ այդ սցենարն է անիրատեսական, քանի որ իրենց քաղաքական և ռազմավարական նպատակներն այլ են, և դրանք Հարավային Կովկասում ու Կենտրոնական Ասիայում մխրճվելու մասին են: Սահմանի բացումը, անկախ Ադրբեջանի կամ մեկ այլ դերակատարի ցանկությունից, բավականին նվազեցնելու է Ադրբեջանի ռեգիոնալ տրանսպորտային հանգույցի դերը, ձեռնտու լինելով Իրանին, տնտեսական առումով՝ Հայաստանին, դա, իհարկե, Թուրքիան լավ հասկանում է և ներկա փուլում նման կտրուկ շրջադարձային որոշման դժվար գնա:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «168 ժամ»-ում։