Արդեն մի քանի շաբաթ է, ինչ Հայաստանի իշխանությունները աղաչում են քաղաքացիներին՝ դառնալ խուլ և չլսել, թե ինչպես է շուրջբոլորը քննադատվում «Վաշինգտոնյան համաձայնագրերը»։ Այսպես, Ալեն Սիմոնյանի հովանու ներքո գործող մի լրատվամիջոց մանկամիտ հանդգնությամբ պնդում է, որ նման քննադատությունը պետք է մերժել, նույնիսկ եթե այն գալիս է ամենահուսալի և ստուգված աղբյուրներից, այն մարդկանցից, ում երբեք չէիք կասկածի կողմնակալության մեջ։ Արդյունքում՝ ցանկացած փորձագետ, ով մատնանշում է Փաշինյանի սխալները, հռչակվում է «հիբրիդային պատերազմի» մասնակից։ Հարմար է, ինչ ասես։
Թեև չի բացառվում, որ հիբրիդային պատերազմ իսկապես ընթանում է՝ Փաշինյանի թիմի և առողջ բանականության միջև։ Այդ դեպքում, ուրախ կլինենք ներկայացնել առողջ բանականության հերթական մարտիկին՝ ամերիկացի պրոֆեսոր Ջեֆրի Սաքսին, Կոլումբիայի համալսարանի Երկրի ինստիտուտի տնօրենին, համաշխարհային ճանաչում ունեցող տնտեսագետին և աշխարհի ամենաազդեցիկ փորձագետներից մեկին։ Վերջերս Սաքսը հարցազրույց է տվել Վաշինգտոնյան համաձայնագրերի և Զանգեզուրի միջանցքի վերաբերյալ, որում Հայաստանի իշխանությունների գործողությունները որակել է որպես արկածախնդրություն, իսկ ստորագրված համաձայնագիրը՝ սադրանք, որը կարող է երկիրը ներքաշել զինված հակամարտությունների մեջ՝ այնպիսիք, ինչպիսիք հայերը դեռ չեն տեսել։
Փորձագետը սկսում է այն մտքից, որ խաղաղության հռչակագրերը ինքնին խաղաղություն չեն բերում։ Իսկ իրական խաղաղություն բերում է համագործակցությունը հարևանների հետ՝ նրանց շահերի ու մտահոգությունների ըմբռնումով։ Այդ պատճառով էլ հատկապես ցնցող է սեփական տարածքի 99 տարով վարձակալության հանձնումը օտար պետության, այն էլ այնպիսի պետության, որին Հայաստանի հարևանները կասկածով են վերաբերվում։ Սաքսը հիշեցնում է, որ ԱՄՆ-ը՝ Սյունիքի միջանցքի վարձակալը, վերջերս պատերազմել է Հայաստանի հարևան Իրանի դեմ։ Նա առաջարկում է իրավիճակին նայել Իրանի տեսանկյունից. «Ահա Հայաստանը ասում է ԱՄՆ-ին՝ լավ, կարող եք վերցնել հող հենց Իրանի սահմանին։ Մենք գիտենք, որ դուք պատերազմում եք նրանց դեմ, գիտենք, որ ձեր դաշնակից Իսրայելը նույնպես պատերազմում է նրանց դեմ։ Բայց ոչինչ, խնդիր չկա»։ Ինչպես հայտնի մեմում է ասվում՝ «Իրանի դեմքի արտահայտությունը պատկերացրեցի՞ք»։
Հնարավոր է, որ ոմանց համար ԱՄՆ-ի հետ համագործակցությունը այնքան արժեքավոր է, որ դրա համար արժե զոհել Իրանի հետ լավ հարաբերությունները։
Ամբողջ իրավիճակը, ըստ Ջեֆրի Սաքսի, նման է Հայաստանի ներքաշմանը Իրանի և Իսրայելի միջև հակամարտության մեջ, որում Իսրայելը փորձում է ներգրավել Հարավային Կովկասի երկրները և արդեն ԻՍԿ ներքաշել է Ադրբեջանին։
«Ադրբեջանը շատ սերտ կապեր ունի Իսրայելի հետ հետախուզության և անվտանգության հարցերում։ Դա հանրահայտ փաստ է։ Իսրայելի և Իրանի հակամարտությունում նա դարձել է Իսրայելի հենակետ», – հիշեցնում է փորձագետը։
Այժմ նույն խմբակում փորձում են ներգրավել նաև Հայաստանին՝ դարձնելով նրան Իսրայելի գործիք Իրանի դեմ պատերազմում։
«Մի՞թե Հայաստանը իսկապես դա է ուզում։ Մի՞թե նա չի ցանկանում ունենալ հանգիստ հարաբերություններ՝ փոխարենը ներքաշվելու բռնկվող պատերազմի մեջ։ Ես դա չե՜մ հասկանում», – զարմանում է փորձագետը։
«Դուք խաղաղություն չեք հաստատի՝ սադրելով ձեր հարևանին և հայտարարելով՝ մեզ կպաշտպանի մի երկիր, որը հազարավոր կիլոմետրեր հեռու է։ Տեսեք՝ ինչ իրական պաշտպանություն է ԱՄՆ-ը տրամադրում այլ երկրներին. այն պարզապես գոյություն չունի։ Իսկ դա նշանակում է, որ բավականաչափ պատճառներ կան՝ խաղադրույք չանել ձեր ապագան, միայն թե ձեզ ընդունել են Սպիտակ տան օվալաձև դահլիճում», – անողոք փաստում է Ջեֆրի Սաքսը։
Փորձագետը չի խնայում նաև եվրաինտեգրման մասին երազող հայերի զգացմունքները. «Թույլ տվեք, ամբողջ հարգանքով, հիշեցնել Հայաստանին, որ նա չի շարժվում դեպի Եվրոպա։ Նա գտնվում է Հարավային Կովկասում։ Անկախ ցանկացած համաձայնագրից, սա Հարավային Կովկասի երկիր է։ Իհարկե, նա ունի բազմաթիվ կապեր ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի հետ։ Սա հնագույն քաղաքակրթություն է՝ բազմաթիվ պատմական կապերով արևմտյան մշակույթի հետ, բայց ֆիզիկապես նա ոչ մի տեղ չի շարժվում»։
Սաքսը եզրափակում է. «Եվրոպան խնդիրներ է ստեղծում նաև այլ վայրերում՝ միջամտելով շատ անպատասխանատու կերպով և չկարողանալով ապահովել ոչ մի երկրի անվտանգություն։ ԱՄՆ-ը նույնպես չի կարող ապահովել հուսալի անվտանգություն։ Դուք ապահովում եք անվտանգություն՝ ձեր տարածաշրջանում կայուն հարաբերություններ կառուցելով»։
«Անկեղծ ասած, ես չեմ հասկանում, թե ինչի մասին է մտածում Հայաստանի քաղաքական ղեկավարությունը»,– կրկին ու կրկին տարակուսում է փորձագետը։
Չգիտի դա նաև հայ հասարակությունը, որը տարիներ շարունակ փորձում է գուշակել Փաշինյանի շարժառիթները, երբ նա մաս առ մաս հանձնում է Հայաստանը թուրքերին՝ բարձրագոչ անվանելով դա «խաղաղության ջանքեր», իսկ երկրի պատմության ամոթալի շրջանը՝ «խաղաղության դարաշրջան»։ Կարելի է ասել միայն մեկ բան, եթե որևէ մեկը «հիբրիդային պատերազմ» է վարում Հայաստանի իշխող կուսակցության դեմ, ապա այդ մեկը հաստատ Հայաստանի կողմն է։