Էսօր Հայաստանում ժողովրդավարության մի հսկայական մաս պարզ հայհոյախոսությունն է, և ընդ որում՝ իսկ ո՞վ է, որ ժողովրդավարությունը պաշտպանում է սրանից։ Ես չեմ տեսնում, որ Հայաստանում ժողովրդավարությունը պաշտպանող կա։ Այս մասին Ժողովրդավարության հայկական ֆորումի ընթացքում ասաց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը։
«Ժողովրդավարությունը շահագործող ինչքան ասես կա։ Մենք հայհոյում ենք, հեր մեր, երեխա, ծնող։ Քաղաքացիական հասարակությունը նույնիսկ ստիպված է արդարանալ, թե ինչի է իշխանությանը «բարև» տալիս։ Նորմալ է, արդարացեք, բայց ես քաղաքացիական հասարակությանը հարց ունեմ՝ էդ հայհոյախոսության դեմ ո՞վ է պայքարում ՀՀ-ում։
Ժողովրդավարությունը հայհոյախոսությո՞ւնն է, ժողովրդավարությունը մանկահասակ երեխաների հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալն է, է՞դ է ժողովրդավարությունը»,-ասաց նա՝ ընդգծելով, որ եթե լինի քաղհասարակության մեկ ներկայացուցիչ, որ դատապարտած լինի հայհոյախոսությունը՝ ինքը պատրաստ է նրան ծափահարել։
Ես առաջարկում եմ, որ «երզանք», «ապագա», «իդեալ» բառերի հետ մենք մեր հարաբերությունները փոխենք։ Ինչո՞ւ մենք պետք է երազենք ժողովրդավարության մասին, եթե մենք այսօր կարող ենք այդ ժողովրդավարությունը քննարկել, ստեղծել, կառուցել։ Այս մասին Ժողովրդավարության հայկական ֆորումի ընթացքում ասաց ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ կրկին առաջարկելով համեմատվել «նախկինների» հետ։
«Նախ, 2018 թ-ի հեղափոխությունը տեղի ունեցավ առանց որևէ բռնության և առանց ցնցումների։ Հիմա 2018 թ-ից այս կողմ որևէ ընտրություն կեղծվե՞լ է, ես կարծում եմ, շատ ամբիցիոզ չի հնչի, եթե ասեմ՝ ոչ։ Այսօր մարդը կարո՞ղ է տեսակետ արտահայտի որևէ բանի մասին, կարծում եմ ամբիցիոզ չի լինի, եթե ասեմ՝ այո։ Այսօր Հայաստանում կա՞ ինտերնետից օգտվելու որևէ սահմանափակում, ես կարծում եմ՝ շատ ամբիցիոզ չի լինի, եթե ասեմ՝ այո։ Հայաստանում մամուլը գործո՞ւմ է ազատորեն, ես կարծում եմ՝ ամբիցիոզ չի լինի, եթե ասեմ՝ այո։ Բայց ընդհանուր առմամբ՝ արդյոք ժողովրդավարության բոլոր մասնակիցներն ուզո՞ւմ է ժողովրդավարություն, արդյո՞ք իրենց համար արժեք է ժողովրդավարությունը, արդյո՞ք ժողովրդավարական հարթակներում գործող բոլոր ուժերն են, որ ժողովրդավարությունն իրենց համար որևէ արժեք է ներկայացնում։
Ինչպիսին կարող է լինել ժողովրդավարությունը մի երկում, որտեղ կան տաբուներ։ Որովհետև կան ճշմարտություններ կամ եղել են ճշմարտություններ, որոնք քննարկման առարկա չեն եղել ընդհանրապես»։
Նրա գնահատմամբ՝ Հայաստանում այսօր ժողովրդավարության լիդերը, պաշտպանը և ժողովրդավարության արժեքների կրողը հենց իշխանությունն է։ «Ով է Ժողովրդավարության լիդերը Հայաստանում, ով կարող է ասել՝ իշխանությո՞ւնը, քաղաքացիական հասարակությո՞ւնը, թուլ տվեք ասել, որ վերջին շրջանի քաղաքական գաղափարական հայեցակարգային փոփոխություններով և հարցադրումներով մենք ժողովրդավարության համար ավելի լայն դաշտ ենք բացում, ասում ենք՝ մենք ուզում ենք, որ բոլոր հարցերը քննարկենք, բոլոր հարցադրումները հնչեն։ Իսկ ինչիպիսին կարող է լինել ժողովրդավարությունը մի երկրում, որտեղ բոլորս ապրում ենք Ստալինի և Բրեժնևի ստեղծած հայրենասիրության մոդելներով և իրականությունը և աշխարհը ընկալում ենք Ստալինի ստեղծած մոդելով, մենք ընկալում ենք մեզ ու միջավայրը Ստալինի, Խրուշչովի ստեղծած մոդելներով։
Մենք ասում ենք՝ իսկ կարո՞ղ է Հայաստանում ժողովրդավարությունը իդեալական չէ, իհարկե չի կարող Հայաստանում ժողովրդավարությունը իդեալական լինել, որովհետև մարդիկ՝ ինձնից սկսած, մտածում ենք Ստալինի մտածած ձևակերպումներով, Ստալինի ներմուծած արտահայտություններով և հայացքներով։ Այս առումով ամենակարևոր հատկանիշը ինքնահայեցումն է։ Այնտեղ, որտեղ չկա ինքնահայեցում՝ չկա ժողովրդավարություն»,-ասաց Փաշինյանը։