ՓԱՍՏ-ը զրուցել է քաղաքագետ Աղասի Ենոքյանի հետ՝ հասկանալու, թե ինչ իրական հետևանքներ կարող են ունենալ Վաշինգտոնի համաձայնագիրը, ներքաղաքական զարգացումները և վերջին տնտեսական որոշումները Հայաստանի համար։
Քաղաքագետը նշում է, որ համաձայնագրի շուրջ ստեղծված ուրախությունը իրականում բնութագրական չէ Հայաստանին։ «Էյֆորիան Հայաստանի թշնամիների մոտ է, և այն դեռ չի անցել»,- ասում է նա։ Ենոքյանի համոզմամբ՝ համաձայնագիրը ներկայացվել է ոչ թե Հայաստանի, այլ Ադրբեջանի, Թուրքիայի և արտաքին ուժերի շահերից ելնելով։ Նա ընդգծում է, որ այս փաստաթղթից շահում են բոլորը, բացի Հայաստանից ու հայ ժողովրդից։
Ավելի մտահոգիչ է վարչապետի մի վերջին հայտարարությունը, ըստ որի՝ այսպես կոչված Զանգեզուրի միջանցքը չի սահմանափակվելու միայն Մեղրիով անցնող ճանապարհով։ Այն կարող է ներառել խողովակաշարեր, էլեկտրական գծեր և ենթակառուցվածքների մեծ շերտ՝ դուրս բերելով այդ տարածքները Հայաստանի վերահսկողությունից։ «Սա ինքնիշխանության կորուստ է, ոչ թե տնտեսական հնարավորություն»,-շեշտում է Ենոքյանը։
Ներքաղաքական վիճակին անդրադառնալով՝ նա նշում է, որ իշխանությունը մտել է նախընտրական փուլ, և դա ուղեկցվում է ճնշումներով ու նոր հետապնդումներով։ Թիրախում են քաղաքական գործիչները, եկեղեցին, մեծահարուստները և լրագրողները։ «Շատերը կամ բանտում են, կամ երկրից դուրս, կամ դատական արգելքների տակ։ Ասում են, որ հիմա նախնական կալանքի տակ գտնվողների թիվն ավելի մեծ է, քան դատապարտյալների թիվը», – նշում է նա։
Քաղաքագետի կարծիքով՝ այս իրավիճակը դեռ սրվելու է։ «Եթե Նիկոլն ընտրել է ճնշումների ուղին, ապա նա ստիպված է դրանք շարունակել մինչև ընտրությունների օրը։ Բայց բանտերում տեղ չի լինելու, հետևաբար պետք է կամ ազատել ծանր հանցագործներին, կամ նոր կալանավայրեր կառուցել, կամ անցկացնել արտահերթ ընտրություններ»,-ասում է Ենոքյանը։
Տնտեսական հարվածների շարքում առանձնանում է Սամվել Կարապետյանի կալանքի երկարաձգումը և «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ընկերության լիցենզիայի դադարեցումը։ Ըստ քաղաքագետի՝ սա ոչ թե առանձին գործարարի դեմ քայլ է, այլ ամբողջ ներդրումային միջավայրի քայքայում։ «Եթե պետությունը կարող է մի օրում խլել ներդրումներ կատարած ընկերությունը և կալանքի տակ պահել ձեռնարկատիրոջը, դա ուղերձ է բոլոր ներդրողներին՝ այստեղ անվտանգ չի», – նշում է նա։
Այս ամենը, Ենոքյանի գնահատմամբ, ծանր հարված է նաև Հայաստանի միջազգային հեղինակությանը։ «Երկիրը, որը քանդում է սեփական տնտեսության հիմքերը և վախեցնում է ներդրողներին, դառնում է անվստահելի գործընկեր»,-եզրափակում է նա։
Ակնհայտ է, որ արտաքին վտանգները, ներքաղաքական ճնշումները և տնտեսական խնդիրները միացել են մեկ շղթայի մեջ, որը չի ծառայում Հայաստանի շահերին։