Դու մեր Շուշի, դու մեր պայքար,
Դու տուն հայոց հայի համար,
Դու բերդ -ամրոց աշխարհին զարթ,
ու սրբավայր կյանքի տաճար։
Դու մեր Շուշի մեր սրբավայր,
Եկեղեցի հայի աշխարհ։
Դու մեր Շուշի հող դարեդար,
Դեպի առաջ, դեպի պայքար։
Աստվածաշնորհ դու կենաց ծառ,
Պորտն ես հայոց միտքը պայծառ,
Դու մուսան ես հայի համար,
Դու մեր Շուշի, մեր սրբավայր։
Դու մեր Շուշի մեր գանձարան,
Դու մեր հեքիաթ, աղոթք այնքան,
Ով հանդգնի քեզ ցավեցնել,
Գեհենն է դառնում նրա համար տեր։
Քեզ Աստված է հովանի ,
ու աստվածն էլ պատժում թշնամուտ սրի։
Քո զինվորն է քեզ պահապան,
Երկրային ուժն է իրեն վահան,
Դու մեր Շուշի Հայոց պատվար,
Օրհնյալ է Աստված քեզ համար։
Դու մեր Շուշի մեր սրբավայր,
Աղոթքն առ Աստված քեզ համար։
Մեր սերը քեզ ամբողջ սրտով,
Մեր կանգուն լեռ,ժայռ անվրթով։
Դու մեր Շուշի, դու մեր ամրոց, ցավեցնողին գերեզմանոց։
Դու մեր կռվան աշխարհի դեմ,
Դու դատաստան, դու մեր տոդեմ,
Դու մեր ոստան վեր երկրային,
Դու անդաստան հավերժ հային։
Հովհանննես Գրիգորյան















































