Ցանկացած հեղափոխությունից հետո մարդիկ փնտրում են քավության նոխազներ։ Երբ հեղափոխականների գործը չի ստացվում նրանք քավության նոխազներ են որոնում։ Այս մասին այսօր «Փաստինֆո»-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Երվանդ Բոզոյանը։
«Հայաստանը բացառություն չէ։ Վարչապետը Կառավարության նիստերից մեկում հայտարարեց՝ իրեն խանգարում է ողջ պատական համակարգն ու դիմադրում հեղափոխությանը։ Այսինքն եթե մարդուն մեղադրում են սկզբից սևերը, հետո մոխրագույնները, հետո Վանեցյանը, հետո մյուսները..կարծում եմ արդեն դրանից կարող եք եզրակացություն անել, թե ինչ է կատարվում Հայաստանում»,-ասաց Բոզոյանը։
Նշենք, որ վարչապետ Նիկոալ Փաշինյանին պատկանող կայքում նախօրեին մի հոդված էր հրապարակվել առ այն, որ կառավարության տարբեր որոշումների դեմ բողոքող, սոցիալական խնդիրներ բարձրացնող քաղաքացիների ակցիաները նպատակն ունեն հարվածել իշխանությունների վարկանիշին, թուլացնել նրան։
Քաղաքագետը նկատեց, որ հեղափոխական իշխանությունը երկու կետերի վրա է հիմնված, մեկը հասարակության սպասելիքները, մյուսը՝ թշնամիներ փնտրելը։
«Պետք է թշնամի ունենա, որի դիմաց համախմբի հեղափոխական զանգվածներին։ Սա է խնդիրը։ Այդ սպասելիքները որ առաջ չեն գալիս, մարդիկ հիասթափվում են, ուրեմն պետք է ուժեղացնել հակահեղափոխականների վտանգի խնդիրը»,-ասաց քաղաքագետը։
Նրա խոսքով, իշխանությունները պետք է քավության նոխազներ գտնեն, լինի դա Սերժ Սարգսյանը, Ռոբերտ Քոչարյանը, Վանեցյանը, Ծառուկյանը իսկ վերջում արդեն թիմակիցները։
Դառնալով հարցին, որ բնակչության սոցիալական դժգոհությունները այս կամ այն քաղաքական խմբի ուղղորդմանը վերագրելը որքանով է պարկեշտ իշխանությունների կողմից՝ քաղաքագետը նկատեց. քաղաքականության մեջ պարկեշտություն ասվածը հատկապես հեղափոխությունից հետո խիստ պայմանական հասկացողություն է։Հեղափոխությունը առաջ է բերում նոր արժեքներ՝ հեղափոխական արդարադատություն, հեղափոխական քաղաքական բարոյականություն։ «Այն, ինչ շահավետ է կոնկրետ իշխանությանը դա կոչվում է բարոյապես ճիշտ, այն, ինչ մերժելի է իշխանությանը՝ համարվում է բարոյապես սխալ»,- ասաց նա։