Հայաստանի ազգային հերոսի բարձրագույն կոչմանն արժանացած կապիտան Ռուբեն Սանամյանը վստահեցնում է՝ ոչ մի գործողություն չի արել հանուն փառքի ու պարգևի։
«Իմ մտքով նման բան չի անցել, որովհետև եթե մի բան պետք է անեմ, անում եմ պատվով, ի սրտե, ու հետո չեմ մտածում՝ ինձ հետագայում արդյոք մեդալ կնվիրեն, ինչ պարգևի կարժանանամ»,- «Զինուժին» ասել է կապիտան Սանամյանը։
Նա հմտորեն ղեկավարել է հատուկ հետախուզական միջոցառումներ իրականացնող խմբի անձնակազմը՝ անձնական օրինակով քաջալերելով զինծառայողներին, առաջադրելով անհատական խնդիրներ, կազմակերպելով «ԱՆՎԱԽ» մարտական դիրքի ուղղությամբ հակառակորդի բազմակի գրոհների կասեցումը, նրա կենդանի ուժին, սպառազինությանն ու ռազմական տեխնիկային հասցնելով զգալի կորուստներ:
Ազգային հերոսն ասում է՝ երկրի բարձրագույն կոչումն այսուհետ դրդում է ավելի պատասխանատվությամբ կատարել այն գործը, որը սիրում է ու նվիրված է. «Պարտավոր ես լինել ավելի մարտունակ քո զորքերի, ջոկատի, խմբի տղաների հետ միասին, վերջիվերջո՝ քո ժողովրդի հետ միասին։ Անես այն, ինչը դեռ կիսատ ես թողել ու շարունակես այն մեծ ոգով, պատվով»։
Նա նշում է, որ նման քայլի դրդրել է իրեն իր հայրենասիրությունը, զորքին նվիրված լինելը։
«Հակառակորդի ողնաշարը ջարդելու այդ ցանկությունն այսօր իմ մեջ դեռ վերցած չէ, չի էլ վերանա»,- ընդգծում է կապիտան Ռուբեն Սանամյանը։
ՀՀ ՊՆ խոսնակ Շուշան Ստեփանյանն ավելի վաղ գրել էր. «Չխնայելով սեփական կյանքը, խմբի մարտիկների հետ միասին դիրքի մատույցներում իրականացրել է բարդ ու վտանգավոր ինժեներական աշխատանքներ, հետախուզմամբ հայթայթել արժեքավոր փաստաթղթեր, զենք, զինամթերք, մի շարք տեխնիկական միջոցներ և այլ տվյալներ:
Որպես հրամանատար՝ կապիտան Սանամյանը ճշգրիտ է վերլուծել հակառակորդի գործողությունները, գնահատել իրադրությունը, նախորոշել հնարավոր զարգացումները և դիրքի անձնակազմի հետ համատեղ ջանքերով անառիկ պահել «Անվախ» մարտական դիրքը»:
2012 թ-ին Ռ․ Սանամյանը պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։