Արցախին
Դեռ անավարտ է թափառման ուղին,
Դեռ ճամփաներ կան հևացող այնքան,
Մերն է Արցախը դարերով շատ հին,
Ու ապրելու ենք հայի պես Հայկյան։
Ծնկի եկած եկեղեցում աղոթելով` այս բարքերից մեր ուղեղով չենք հասկանում`
Ո՛նց են սիրտը զատում մարմնից…
Այս աշխարհում տեր ենք փնտրում, պայքարում ենք ու մաքառում, Սակայն չկա պատասխանը, ու կմնանք այսպես արթուն։
Դե խոսեցե՛ք, վսե՛մ մարդիկ, արդար այստեղ ո՞վ է միայն,
Արյուն տվեք, պիտի ապրենք, արդար ենք մենք հողի նման։
Դեռ անավարտ է թափառման ուղին,
Դեռ ճամփաներ կան հևացող այնքան,
Արցախը մերն է, կմնա հային, ու ապրելու՛ ենք հայի պես Հայկյան։
Հովհաննես Հաճընցի
29.10.2020 թ.