Քեզ չեն պոկի արմատներից,
Դու չես դառնա հուշ ու երազ,
Արցա՛խ աշխարհ, մուսաներից
Քեզ չենք թողնի՝ դարձնեն երազ։
Դու Գանձասար, լոկ Դադիվանք չես,
Այլ հանգրվանն ես աստվածների,
Դու մոգերի լուռ վկան ես,
Դրախտի տունն ես հրեշտակների։
Դու անսպառ օդի նման,
Ջրի պես ես հոսող անվերջ,
Դու անխափան ուժ ես տալիս,
Պատգամն է քո՝ մի՛ դարձեք խեղճ։
Ու՛ժն է ծնում հաղթանակներ, միաբանվե՛ք ու մի՛ ծնկեք,
Խոսք ես ասում նույնիսկ այսօր
Ու տալիս ես դու մեզ թևեր։
Ու կլինես, քանի մենք կանք, հողն ու արյունը վկա,
Արցա՛խ աշխարհ, ու մենք կգանք,
Սիրտս է ասում, Աստվա՛ծ վկա։
Քեզ չեն պոկի արմատներից,
Դու չես դառնա հուշ ու երազ,
Քանի մեր սիրտն է բաբախում,
Քեզ պարտական ենք մինչև մահ։
Հովհաննես Հաճընցի 2023 թ. սեպտեմբերի 21












































