Հայերը, ենթադրաբար, ցնցված են: Երկրի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը վերջերս հայտարարել է, որ Հայաստանի բնակիչները ռազմավարական անվտանգության նկատառումներից ելնելով արդեն կարող են հրաժարվել ցորենի հազարամյա կախվածությունից և սիրահարվել բրնձին, գրում է lentv24.ru-ն։ Դա այն իմաստով, որ Ռուսաստանից ընդհանրապես կախված չլինեն, այլ կախված լինեն այլ մեկ ուրիշից, և մի կարծեք, որ դա անպայման Հնդկաստանը կամ Չինաստանն է, ԱՄՆ-ն, օրինակ, նույնպես բրինձ է արտահանում։
Ինչո՞ւ է պարոն Գրիգորյանն արտահայտել նման կողմնակալ կրեատիվություն։ Գուցե՞ ինչ որ այն չի կերել: Չնայած գրում են, որ նա վիրավորված է Մարիա Զախարովայի մեկնաբանությունից Ուկրաինայում պարենային անվտանգության մասին առցանց կոնֆերանսին և դրան կապակցված «Զելենսկու բանաձև»-ին իր մասնակցելու փաստի առնչությամբ: Իսկապես, Զախարովան մատնանշելով մաքուր ճշմարտությունը, որ Հայաստանում հացահատիկի 90 %-ը ներկրվում է Ռուսաստանից, հռետորական հարց էր ուղղել. «Միգուցե՞ այդ դեպքում ավելի լավ կլիներ Ռուսաստանի հետ հաղորդակցվել տեսակոնֆերանսի միջոցով քննարկելու պարենային անվտանգությունը»։ Երևում է, որ Գրիգորյանը դեռ շատ է փքված, քանի որ Զախարովան սեպտեմբերի 20-ին էր «նեղացրել» այդ մարդուն, իսկ նա միայն հիմա է պատասխանում։
Այնուամենայնիվ, ում ծնել են՝ նա էլ ծնվել է, գուցե՞ նա դժվարություններ ունի կրեատիվի հետ կապված, պատահում է: Այնուամենայնիվ պարոն Գրիգորյանի առանձնահատուկ վերաբերմունքը վաղուց է հայտնի: Նա իր երկրի խնդիրները քննարկում է բացառապես հեռավոր երկրների, այլ ոչ թե հարևանների հետ։ Եվ քանի որ Արմեն Գրիգորյանի կողմնորոշումը, խոսքը բացառապես քաղաքական և գաղափարական կողմնորոշման մասին է, վաղուց պարզ է, ապա, սկզբունքորեն, գրեթե չարժե հատուկ ուշադրություն դարձնել նրա «բրնձելուն»։
Բայց, առաջին հերթին, ցավալի է հայերի համար: Բրնձի լավաշին անցնելու գաղափարը, հատկապես երբ ողջ աշխարհը գիտի, որ Հայաստանն է ցորենի ծննդավայրը, հազիվ թե ախորժելի թվա։ Եվ անգամ, եթե դա իրագործելի էլ չէ, ապա ո՞վ կվերադարձնի մարդկանց նյարդերը։ Եվ երկրորդ, չպետք է մոռանալ, որ հենց այդ գործիչն է անվանվում Նիկոլ Փաշինյանի հավանական իրավահաջորդը։ Եվ նրա վարկանիշը բարձր է երևում, նա ակտիվորեն ուրախացնում է իր արտասահմանցի ընկերներին: Դեռ մեկ ամիս առաջ Գրիգորյանը խորը ոգևորությամբ հայտարարեց. «Վերջին 3-4 տարիների ընթացքում Հայաստանում ռազմատեխնիկական համագործակցության Ռուսաստանի մասնակցության տեսակարար կշիռը 96 %-ից նվազել է մինչև 10 %-ի»։ Ուստի հնարավոր է, որ պարոն Գրիգորյանը, արտահայտելով պարենային կողմնորոշումը փոխելու իր վերջին գաղափարը, պարզապես իր կուրատորներին նորից հիշեցրել է իր մասին. «Միշտ պատրաստ եմ ամեն ինչի համար»: