Լրագրող Թաթուլ Հակոբյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․
Հայաստանի կրած պարտության հարցում՝ լինի 1920 թվականը, 2020 թվականը կամ մեր մոտիկ անցյալի այլ ժամանակահատված, մեր երկրի ընդդիմությունը մեղադրում է իշխանություններին:
Անշուշտ, մեր կրած պարտությունների հիմնական պատասխանատուն մենք ենք, չպետք է մեր սխալները փնտրենք դրսում, բայց պատմությունը սև-սպիտակ չէ:
Հայաստանի այսօրվա ընդդիմությունը և նրա վերահսկողության տակ գտնվող քաղաքական-փորձագիտական-լրատվական դաշտը գիտի մեկ, միայն մեկ մեղավորի անուն՝ Նիկոլ Փաշինյան:
Սակայն քննադատական բառ անգամ չկա Ռուսաստանի, Բելառուսի, նախագահներ Պուտինի և Լուկաշենկոյի հասցեին: Ավելին, տպավորություն է ստեղծվում, թե անուղղակի, երբեմն ուղղակի, պաշտպանում են այդ երկրների և նրանց նախագահների քաղաքականությունը: Թուրքիային և Ադրբեջանին քննադատում են, որովհետև թուրք են և ադրբեջանցի:
Նույնն էր իրավիճակը 1920-ին և հետագա տարիներին: Հայ բոլշևիկները չէին անդրադառնում բոլշևիկ-քեմալական դավադրությանը և մեր սարսափելի պարտության ու տարածքային կորուստների մեջ մեղադրում էին բացառապես Դաշնակցությանը, որը հանրապետության գոյության երկուսուկես տարիներին հիմնական իշխող ուժն էր և Հայաստանը ղեկավարում էր միայնակ, որոշ ժամանակահատված՝ կոալիցոն կառավարության միջոցով:
Այսօր, ինչքան էլ մեղադրենք Փաշինյանին ու նրա թիմին, Փաշինյանի և նրա թիմի թույլ տված կոպտագույն սխալները, պետք է նաև հիշենք, որ.
ա/ Արցախի վրա հարձակվել է Ադրբեջանը,
բ/ Թուրքիան և մի քանի այլ երկրներ, այդ թվում Իսրայելը, Բելառուսը, զենքով աջակցել են Ադրբեջանին,
գ/ ՀԱՊԿ-ը չի կատարել իր դաշնակցային պարտականությունը, երբ Ադրբեջանը մտել է ՀՀ սուվերեն տարածք,
դ/ Ռուսաստանը չի կատարել իր դաշնակցային պարտականությունը, երբ Ադրբեջանը մտել է ՀՀ սուվերեն տարածք,
ե/ 2010-ական թվականներից Ռուսաստանը զինել է Ադրբեջանին չորս միլիարդ դոլար արժողությամբ զենքով, որը մեր նախկին արտգործնախարարը համարել է բիզնես,
զ/ մենք չունենք գաղտնազերծված փաստաթղթեր, բայց մի շարք հայտարարություններ ապացուցում են, որ պատերազմի ժամանակ եղել է ռուս-թուրք-ադրբեջանական գործակցություն և պայմանավորվածություն՝ ընդդեմ Հայաստանի: