ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության դաշնակցական անդամ Գեղամ Մանուկյանին վրդովեցրել է Նիկոլ Փաշինյանի կողակցի՝ Էրդողանի գրքի մասին գրառումը։ Նա մի քանի հռետորական հարց է հնչեցրել.
«Նիկոլ Փաշինյանի կինը ազդարարել է, թե վերջապես ընթերցել եւ ավարտել է Էրդողանի «Ավելի արդար աշխարհ հնարավոր է» գիրքը։ Հիշու՞մ եք, դա այն հատորյակն էր, որը Թուրքիայի նախագահից ստանալուց հետո Նիկոլը ջերմությամբ սեղմել էր կրծքին։ Աննա Հակոբյանն ընթերցելուց հետո էլ լուրջ-լուրջ մեկնաբանել է գիրքը։ Դրանով է պարզել, որ աշխարհում սովամահություն, աղքատություն, գաղթականություն ու միջազգային հարաբերություններում անարդարություն կա։
Իհարկե, պրոպագանդիստական այդ գրքում նա չի հանդիպել, թե Էրդողանի վարչակազմն ինչ է արել հարյուր հարազրավոր քրդերի հետ Թուրքիայի, Իրաքի, Սիրիայի տարածքում, ինչպե՞ս է Թուրքիան ֆինանսավորել, պատրաստել տասնյակ հազարավոր իսլամ ահաբեկիչների, որոնք ավիրեցին Սիրիան, հայաբնակ Հալեպն ու Քեսապը (թիրախում հատկապես հայությունն ունենալով)։
Այդ գրքում չի հանդիպել, թե ինչպես թուրքական ֆիանանսավորմամբ այդ իլսամական խմբերը հազարներով հետո 2020 թվականի գարնանը տեղափոխվեցին Ադրբեջան ու ամենաանմարդկային գործողություններն իրականացրեցին Արցախի դեմ։
Այսպես գնա, Աննա Հակոբյանը ավելի ուշ կհայտնի, որ հիացմունքով կարդացել է՝
1. Էրդողանի գաղափարական, հոգեւոր հայր Նեջմեթթին Էրբաքանի “Millî Görüş” («Ազգային հայացք») քաղաքական իսլամի մանիֆեստը,
2. Պանթուրքիզմի հիմնադիր հայրերից մեկի՝ Զիյա Գյոքալփի “Türkcülüğün Esasları” («Թուրքիզմի հիմունքները») աշխատությունը, որը մինչեւ հիմա էլ համարվում է թուրքական ծավալապաշտության այբբենարանը,
3. Գորշ գայլերի առաջնորդ ու հոգեւոր եւ գաղափարական հայր Արփասլան Թյուրքեշի “9 Işık (Milli Doktrin)” («9 ճառագայթ. Ազգային դոկտրին»),
4. Թուրքիայի տասնամյակների իշխող քեմալական Ժողովրդա-հանրապետական կուսակցության ղեկավար, Կիպրոսի օկուպացիայի օրերին՝ վարչապետ Բյուլենթ Էջեւիթի “Atatürk ve Devrimcilik” («Աթաթուրքն ու հեղափոխականությունը»)
5. եվ վերջապես ժամանակակից նեո-օսմանականության գաղափարախոս, «0 խնդիր հարեւանների հետ» դոկտրինի հեղինակ (այդ ընթացքում բոլորի հետ նոր խնդիր ստեղծած ու նորացրած) նախկին արտգործնախարար Ահմեդ Դավութըղլուի “Stratejik Derinlik” («Ռազմավարական խորհություն») գրքերը։ Թերեւս Էդրողանի գրքից հետո, սրանց սինթեզի արդունքում սկսի Հայաստանումքարոզել քեմալական-պանիսլամական-պանթուրքական-նեօ-ոսմանականություն»։