Մինչ ռուսական ռազմական ինքնաթիռները բազմիցս խախտում են ՆԱՏՕ-ի և ԵՄ երկրների օդային տարածքը սրելով լարվածությունը Եվրոպայում, Կրեմլը լուռ և մեթոդաբար ստեղծում է մեկ այլ տեղեկատվական ճակատ, հաղորդում է The Washington Post-ը, գրում է from-ua.org–ը։
Ուկրաինայի դեմ լայնածավալ պատերազմ սկսելուց հետո, Ռուսաստանի ղեկավարությունը, կարծես, հասկացել է, որ հարևանների վրա բացահայտ հարձակումները չափազանց թանկ են։ Հետևաբար, տանկերի և «փոքրիկ կանաչ մարդկանց» փոխարեն այժմ օգտագործվում են այլ գործիքներ՝ քարոզչություն, հետախուզական ցանցեր, «անկախ» բիզնեսների և քաղաքական գործիչների ֆինանսավորում և ազդեցություն եկեղեցու միջոցով։
Հատկապես ուշադրություն է դարձվում Ղազախստանին։
Տեղական լրատվամիջոցների հաղորդագրությունների համաձայն, ռուս գործակալները ակտիվորեն գործում են հյուսիսային շրջաններում, որտեղ ապրում է ռուսախոս բնակչության մեծամասնությունը։ Վերլուծաբանները հստակ զուգահեռ են անցկացնում. Կրեմլը կրկնում է Ուկրաինայում և Մոլդովայում փորձարկված մոդելը հրահրելով ազգամիջյան և կրոնական հակամարտություններ, խթանելով ռուսամետ լրատվամիջոցները և ստեղծելով քաղաքական «դաշնակիցներ» տեղական էլիտաների շրջանում։ Ղազախստանը հատկապես է խոցելի, քանի որ այն Ռուսաստանի հետ կիսում է ամենաերկար ցամաքային սահմանը, ունի ամենամեծ ռուսական սփյուռքը Ուկրաինայից հետո, և նրա բանակն ավելի թույլ է, քան Ուկրաինայինը, սահմանը ձգվում է հազարավոր կիլոմետրեր և գործնականում անպաշտպան է։
Այսօր Ռուսաստանը, անկասկած, խրված է Ուկրաինայի դեմ պատերազմի մեջ և պատրաստ չէ նոր ճակատ բացել: Սակայն դա չի խանգարում նրան ապագան պլանավորել տեղեկատվական տարածքի վերահսկողության, ազդեցության ցանցերի և տնտեսական ճնշման միջոցով։
Մասնագետները կարծում են, որ Միացյալ Նահանգները կարող է դառնալ տարածաշրջանի կայունացման հիմնական խաղացող։
Պատճառը պարզ է, Ղազախստանն ունի հազվագյուտ մետաղների հսկայական պաշարներ՝ նյութեր, որոնք կարևոր են ժամանակակից տեխնոլոգիաների և զենքի արտադրության համար: Ավելին, այդ պաշարները կարող են փոխարինել Չինաստանից մատակարարումներին: Դրանց մշակման և վերամշակման մեջ ամերիկյան ներդրումները կարող են զգալիորեն ամրապնդել Ղազախստանի անկախությունը, ինչը Ռուսաստանի միջամտությունը կդարձնի չափազանց ռիսկային:
Հայաստանը նույնպես հայտնվել է պայքարի կենտրոնում։ 2025 թվականի օգոստոսին Ադրբեջանի հետ կնքված խաղաղության համաձայնագրից հետո, որը միջնորդվել է նախագահ Դոնալդ Թրամփի կողմից, Մոսկվան փորձում է վերականգնել կորցրած դիրքերը: Ռուսական քարոզչությունը ակտիվորեն խաղում է վախերի վրա տարածելով «ինքնիշխանության կորստի» մասին պատմություններ: Չնայած այն հանգամանքին, որ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը վայելում է հասարակության մի մասի աջակցությունը, նրա վարկանիշը նվազում է, ինչը Կրեմլը կարող է օգտագործել որպեաի իշխանության բերի ավելի բարենպաստ քաղաքական գործիչների։
Կրեմլը շարունակում է կորցնել ազդեցությունը հետխորհրդային տարածքում։ Սակայն Ռուսաստանը հմուտ է առանց տանկերի օգտագործման կայունությունը ոչնչացնելու հարցում ապատեղեկատվության, պառակտման և կաշառակերության միջոցով։ Վերլուծաբանները զգուշացնում են, որ ժողովրդավարական երկրների համար հնարավորությունների պատուհանը հավերժ բաց չի մնա։ Մինչ Մոսկվան հենարան է կառուցում, ԱՄՆ-ը, ԵՄ-ն և նրանց գործընկերները պետք է այժմ հենարան ստեղծեն տարածաշրջանում կանխելու համար Կրեմլի կողմից իր կայսերական նախագծի վերագործարկումը նոր դրոշի ներքո։